Quantcast
Οι Αστροαλχημείες Της Εβδομάδας & Αισθηματικές Προβλέψεις Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
x
Κριός
Ταύρος
Δίδυμος
Καρκίνος
Λέων
Παρθένος
Ζυγός
Σκορπιός
Τοξότης
Αιγόκερως
Υδροχόος
Ιχθύς

Astro-Αλχημείες για την εβδομάδα 21 ως 27/6/2021, από την Μελίνα Φώφη.

Οι Αστροαλχημείες Της Εβδομάδας & Αισθηματικές Προβλέψεις

Διάβασε τις προβλέψεις της εβδομάδας 21 ως 27 Ιουνίου 2021, από την αστρολόγο Μελίνα Φώφη. Μάθε πως θα σε επηρεάσει αυτή η εβδομάδα αστρολογικά και μην ξεχάσεις επίσης να δεις τι θα συμβεί μέρα με τη μέρα στις εβδομαδιαίες προβλέψεις ζωδίων.

Astro - Αλχημείες για την εβδομάδα 21 ως 27 Ιουνίου 2021

Αχ καλοκαιράκι και έτσι όπως το πάμε, αντί για την ομπρέλα της παραλίας, ας έχουμε καλού κακού μία ομπρέλα σαν αυτή για τη βροχή. Μη και μας χαλάσει η μπούκλα με κανένα χαμηλό βαρομετρικό, ή κανένα χαλάζι ντάλα μεσημέρι. Τελευταία συνήθεια το’χουν βιαστικά τα συννεφάκια, να μαζεύονται και να τρέχουν καταβρέχοντας μες στο καλοκαιρινό λιοπύρι, αν και άκουσα πως ο Ιούνης φεύγει λέει με το κεφάλι και τη θερμοκρασία ψηλά. Άντε γιατί πολύ Άνοιξη έχει πέσει.

Ο Ιούλιος βρίσκεται μια ανάσα από δω με τα πανηγύρια του. Άραγε αν είχες πάγκο σε ένα πανηγύρι, τι θα πουλούσες;

Κριέ

Εάν ήσουν δημοτικός λιανέμπορας, και είχες πάγκο στο πανηγύρι του Αγίου Σουλπικίου, προστάτη «των βλημάτων», όλοι θα βάζαν τα στοιχήματα, πως θα πουλούσες πυρομαχικά και στρακαστρούκες. Αν και τώρα που το σκέφτομαι, στα χέρια σου τέτοια πολεμοφόδια, μάλλον θα ήταν επικίνδυνα, αφού τις στιγμές που θα τσαντιζόσουν (συνέχεια δηλαδή) δε θα το είχες σε τίποτα να βάλεις φωτιά και να μας κάψεις. Όχι τίποτα άλλο μα στις 24 Ιουνίου, έχουμε να βγάλουμε και τον «Κλήδονα». Λίγο πριν να σου θυμίσω, ανάβουνε φωτιές στις γειτονιές και τις πηδούν λέγοντας σκωπτικά στιχάκια που κρατάν από την αρχαιότητα ως το Βυζάντιο και την Τουρκοκρατία και φτάνουν ως τις μέρες μας. «’Αγιστρος Παράγιστρος/ πέτρα στο κεφάλι σου/ Σίδερο το χέρι σου/ και skατα στο φέσι σου». Το «φέσι» ξέρεις για ποιον πήγαινε. Κι ύστερα από τόση φωτιά πήδους και αλαλαγμό, έβγαινε ο Κλήδονας με το αμίλητο νερό. Το έπαιρναν σε αγγεία οι κοπέλες δίχως να μιλούν και το άφηναν έξω ξέσκεπο να καθρεφτιστούν της νύχτας τα άστρα. Και μετά μου λες για τις δικές μου «Astro-Αλχημείες». Ξέρεις από πότε υπήρχαν οι γητειές;

Ταύρε

Εσύ στο πανηγύρι της Αγίας Μασαμπούκας θα είχες πάγκο. Πάνω του μάλιστα θα ξάπλωνε νωχελικά, ζουμερή τραγανή και καλοψημένη μια γουρουνοπούλα, με όλα τα συμπαρομαρτούντα: Μπύρες κρασά και κοα κόλες light, κολάζοντας τους καλοκαιρινούς θαμώνες του πανηγυριού, που τύχαινε να μην τρων μήνες πριν, ώστε να έχουνε κορμί να δείξουνε στην παραλία. Λες και όταν πάμε στην παραλία, άλλη έννοια δεν έχουμε παρά να δούμε, ποιος ή ποια έχει εκείνο το κορμί το φιδίσιο, που είναι μπρος και πίσω ίσιο. Πάντως κανονικά φίλε θα έπρεπε να ξέρουμε ποιος το διαθέτει. Για να είμαστε σε θέση να συμπεράνουμε, εάν ξέρει να ζει, ή είναι ως άτομο απλώς ένα στερημένο και μισό.  Διότι νηστικό αρκούδι δε χορεύει. Πόσο μάλιστα να θέλει να πηδάει (χαρούμενο από δω κι από κει). Σιγά μη στερηθούμε το τριγλυκερίδιο και τη χοληστερίνη για να κάνουμε κορμί. Και διακοπές πότε θα κάνουμε; Του Αγίου Φούτσου; Άσχετο. Σε κάνω εικόνα με εκείνο το λάγνο βλέμμα μες στο νόημα, να μου γνέφεις, πάμε να χτυπήσουμε καμιά σταυλίσια τύπου και για μένα να γίνεσαι θεός, ήλιος καλοκαιρινός. Να σκας από μια μεριά πάνω σε τρεχαντήρι, κραδαίνοντας ένα τεράστιο ροφό στο χέρι. Πόσο πρόστυχα σε φαντασιώνομαι τελικά…

Δίδυμε

Εσύ λοιπόν εάν είχες πάγκο στο πανηγύρι της Αγίας Λογομπέρδας θα ήτανε. Θα πουλούσες όλα τα άχρηστα που τύχαινε να είναι κινέζικες πατέντες και απομιμήσεις. Από ξυστήρια για τα… πλάτη, με απόληξη στο τέρμα περτικαλί ακροφύσιο σε σχήμα χεράκι, έτσι ώστε να αναβοσβήνει γουστόζικα κάνοντας πίου πίου, μέχρι φωσφορίζον ανοιχτήρι για μπύρες και γκαζόζες, ώστε να το βρίσκεις τη νύχτα στην σκοτεινή την άμμο που αντιφεγγίζει, λάμψεις μικρές απ’ το αμυδρό το φως των άστρων, (κάτι τέτοια γράφω κι απορώ, που θα καταλήξω την πρόταση). Να κάνει μάλιστα από μόνο του το «πσσσσς», καθώς ανοίγεις κουβέντα ζηλευτή με έναν κάβουρα. Από το νόημα (αν) βγαίνει των όσων σου έγραψα, μάλλον πρόκειται να στήσεις τον πάγκο σου σε μια παραλία, μες στη μαύρη νύχτα και άλλες ποιητικές ακαθαρσίες, που έβγαλε το κεφάλι μου, μπας και γεμίσει αιτιατό κίνητρο το κείμενό μου. Σε διαβεβαιώ δε, ότι δεν παίρνω τίποτα για να τα γράφω όλα αυτά, εκτός απ’ τα βουνά που τελευταία, όλο και περισσότερο σκέφτομαι να πάρω. Εκτός και αν με εμποδίσει κανένας δίμετρος θεός, όπου εκεί θα κάνω κόμπο την καρδιά μου και ας αργήσουν τα βουνά να με δούνε.

Καρκίνε

Πάγκο με μαμαδίστικους λουκουμάδες κουλουράκια και μαλλί της γριάς θα είχες Καρκίνε στο πανηγύρι, φωνάζοντας «εδώ οι καλές οι λιχουδιές» και «ζακέτα να πάρεις». Και όταν θα χτυπούσε η καμπάνα της Αγίας Κλώσας, εσύ θα μάζευες ότι σου άφησε ο Ηρώδης και θα τα πήγαινες άτα, να τους πάρεις κοκά, να τους κάνεις κού πε πε, κού πε πε. Κι εκεί που εμείς, άλλα θα είχαμε στο νου μας να κάνουμε με το ζουμερό κορμί σου, εσύ θα μας ξενέρωνες μιλώντας μας για εκείνα τα σεμεδάκια, που σου αγόρασε η μάνα σου πέρσι τέτοια εποχή για το προικιό σου κι ότι παράδοση το έχετε στην οικογένεια, κάθε φορά που κάποιος σας αγγίζει την καρδιά, να θέλετε να τον γνωρίσετε σε όλο σας το σόι. Λες και είναι τίποτα μαϊμού στο τσίρκο ναούμ. Περάστε λοιπόν να δείτε τον καλό γαμπρό και την προκόπα νύφη. Ήθελα να ήξερα τι θα έγραφα, εάν δεν ήμουν κι εγώ Καρκίνα. Φαντασία μου πλανεύτρα, είσαι η πιο μεγάλη ψεύτρα. Πάντως οι αποδέλοιποι που δεν είστε Καρκίνοι, ότι διαβάζετε μην τα παίρνετε στα σοβαρά, γιατί τελευταία η αστρολογική μου ράτσα, έχει ξετσουτσουνίσει για τα καλά. Του σχοινιού και του παλουκιού ένα πράμα έχει γίνει, αν και ονόματα δε λέμε ούτε και θίγουμε αστρολογικές υπολήψεις. Νταξ;

Λέοντα

Σιγά μην είχες πάγκο στο πανηγύρι του Αγίου Πατρικίου του Βασιλέως υπέρ άνω όλωνε. Αν και θα μπορούσες να πουλάς τίποτα κουλουριώτικο μάλαμα. Εσένα τα στραφταλιζέ σου πάνε. Άρα μπιζού με πετριές τόσες με το συμπάθιο, να τις φοράς και να αστράφτουν από μακριά, σε παίρνει και να τις πουλούσες, μπιμπελό μου μπιμπελό μου σ’ έχω μέσα στο μυαλό μου. Ρολόγια χρυσά σα τραπεζάκια, να ξέρουν όλοι τι ώρα αναγράφει ο καρπός του βασιλικού χεριού σου. Δαχτυλίδια σα φλιτζανάκια του καφέ, για να στολίζουν το μικρό σου δαχτυλάκι μαζί με τη νυχάνα δύο πήχες, βαμμένη φούξια, ώστε να κάνει κοντράστ, με τα πράσινα μάτια σου που όταν τα βλέπω με ζαλίζουνε κι ας είναι φακοί επαφής, μωρή που εσένανε το φυσικό σου μοιάζει με καφέ τσιρλί.  Για να μη σου πως, πως θα ήσουνα η τραγουδιάρα, ντυμένη στις γαλάζιες πούλιες, που θα αντανακλούσαν στο φως των προβολέων καθώς θα τραγουδούσες το έχει μέλι/ έχει μέλι/ του κουμπάρου το κουνέλι, ενώ παράλληλα θα σε χάιδευαν πέπλα καπνού από τις πέριξ ψησταριές, κάνοντας την εικόνα σου πιο αέρινη πιο εξωτική… Δεν πιστεύω να έχεις παράπονο. Σ’ έφτιαξα κουφαλίτσα με τη φαντασία μου αστέρι πρωταγωνιστικό.

Παρθένε

Εσύ όχι μονάχα δε θα είχες πάγκο στο πανηγύρι του Αγίου Μικροσκοπίου αλλά θα ήσουν και του υγειονομικού, που κάνει επί τόπου ελέγχους και έρευνες, προκειμένου να διαπιστωθεί επιτοπέος, εάν και κατά πόσο τηρούνται οι υγειονομικοί κανόνες σε τρόφιμα και ποτά, που δίδονται εις βρώσιν και κατάποσην, στους ανά των πάγκων προσελκύοντες πανηγυρτζήδες. Εξαιτίας σου πέρσι το μόνο πανηγύρι που είδαμε, ήταν αυτό του κοροναϊού. Όλους μέσα μας είχες κλεισμένους. Κοντέψαμε να ξεχάσουμε τους στίχοι από το «ντίρι ντάχτα, ντίρι ντίρι ντάχτα», που μας έδεναν με τόσες και τόσες όμορφες μνήμες και στιγμές, όταν το ψιθυρίζαμε τις ξέφρενες νύχτες αλλοτινών καλοκαιριών, παλιά παλιά πολύ παλιά, που είχαν τα αυγά μαλλιά. Κανόνισε και φέτος να μας κλείσεις μέσα. Από πρόπερσι έχω να πάρω μπεζ βαμβακερές βρακάνες, που είναι τόσο υγιεινές σαν της φοράς. Γιατί μπορεί να μη βρίσκεις γκόμενο με την βαμβακερή βρακάνα αλλά μια φορά ξέρω, πως σαν τη φοράς, ηλιοβασίλεμα στα μάτια σου φωτιά, καίγομαι μέσα στη δική σου τη ματιά. Μπορεί δε να χρησιμοποιηθεί και σαν αλεξίπτωτο πλαγιάς στον ελεύθερό σου χρόνο. Αντίσκηνο σε ελεύθερο κάμπινγκ και σημαία για καθαρές θάλασσες κι ακτές.

miniaies-tarw-problepseis-desktop-loukia

miniaies-tarw-problepseis-mobile-loukia

Ζυγέ

Εσένα ο πάγκος που θα έστηνες στο πανηγύρι του Μαρκησίου ντε Σαντ (βοήθειά μας) θα ήταν θεματολογικά αφιερωμένο στις μικρές χαρές που κρατάνε τόσο, σαν το γλυκό του κουταλιού. Θα πουλούσες ημερολόγια με δώρο eRωτικά στιχάκια και συνταγές σαγήνης στο πίσω μέρος τους. Μικρές συσκευές χαράς, ώστε να χρησιμοποιούμε τις κρύες νύχτες του χειμώνα, προκειμένου να καλύψουμε την απουσία σου. Συλλεκτικά καρνέ με όλες σου τις επαφές, που εκεί μέσα, όλο και κανένα γνωστό θα έπαιρνε το μάτι μας, που έτυχε να πάρει κι εσένα ξέρω γω, μια φορά κι έναν καιρό, τότε που μόνο φίλοι ήσασταν και ότι δεν ήταν αυτό που νομίζαμε. Σε μία άκρη θα υπήρχαν χάπια για τον πονοκέφαλο, γιατί όσο να ‘ναι, τα κέρατα που μας φοράς, ένα βάρος το έχουν. Έναν παμπάλαιο μετρητή ψευδών ειδήσεων και κακόβουλων κουτσομπολιών, που είναι σε αχρηστία και καλύτερα. Άλλωστε αυτοί που έχουν να πουν για σένα, είναι γιατί ζηλεύουν την αγάπη μας και σε κατηγορούν επίτηδες γιατί εσύ μάτια έχεις μόνο για μας και τιμάς το στεφάνι σου, μωρή φθινοπωρινή πρωτομαγιά. Κι ύστερα από όλα αυτά, πώς να μη μας πείσεις και να μη φωνάζουμε: Τάσο αν φύγεις θα φαρμακωθώ;

Σκορπιέ

Ξεκάθαρα πάγκο με μαύρα κι άραχνα εσώρουχα κι άλλα δαντελένια πραγματάκια θα είχε ο πάγκος σου Σκορπιέ. Τόσα που να μπορούν να χωρούν στο μικρό μας το τσεπάκι. Ικανά να μας κάνουν να σερνόμαστε από τη μύτη και με την ελπίδα πως θα καταλήγαμε, επάνω στο θερμό κορμί σου, βγαλμένο, απ’ της κόλασης τα μάτια. Έτσι λοιπόν στην πιο σκοτεινή γωνιά στο πανηγύρι της Αγίας Ξεμυαλίστρας, θα πουλούσες δια της ανατριχιαστικής αφής, μικρές ανάγλυφες κι αραχνούφαντες πολλά υποσχόμενες ιδέες εσωρούχων, από αυτές που φορά ο σατανάς και που μας κάνει να φωνάζουμε εκστατικά: Δε με νοιάζει κι αν καώ, αρκεί να καίγομαι γλυκά και ηδονικά. Τεεε ρε φίλε δηλαδή. Βέβαια τελευταία, φήμες που κυκλοφόρησαν απ’ τις κακές τις γλώσσες, λένε πως είναι χάλια τα νεύρα σου, γιατί έχεις καιρό να αγαπηθείς. Αν ισχάει( συνηρημένο) τουλάχιστον προσπάθησε να μην καρφώνεσαι στο περιβάλλον. Γιατί να ξέρεις πως κάθε φορά που διαμαρτύρεσαι σε όλους μας γεννάται η απορία και μονολογώντας λέμε :Μα καλά, αυτόν δεν τον μαμεί κανείς; Και τέλος πάντων άμα θες να απειλήσεις, τύπου θα σε κάνω θα σε ράνω, πέρνα το και στην πράξη. Όχι μόνο λάδι λάδι και τηγανίτα τίποτα.

Τοξότη

Του Αγίου Πασαπόρτη προστάτη αγίου των απανταχού εθνών κι ανά την επικράτεια Τοξοτών, εσύ θα είχες πάγκο με αναμνηστικά από τα ταξίδια σου. Όπως εκείνο το περτικαλί το ράσο του δόλιου ινδουιστή μοναχοκαλόγερου, που ξετσομπάνεψες μια νύχτα με φεγγάρι στο Θιβέτ. Το περουκίνι εκείνου του γέροντα μεγαλοεπιχειρηματία, που στο είχε χρυσώσει στο Λας Βάγκας, τότε που σε είχε για γούρι, να του τραβάς τον κουλοχέρη στο καζίνο, γιατί άλλο πράγμα να τραβήξεις εκτός από τα τσεκ των επιταγών δεν είχε. Το ακουστικό από τη γριά που σου άφησε εκείνη τη βιλίτσα στις Κυκλάδες να πορεύεσαι. Τον Άγιο Βασίλη που παραμονή πρωτοχρονιάς γυαλίζατε μαζί το έλκηθρο κι άργησε να πάει τα δώρα στα παιδιά. Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω, από την καριέρα σου γενικά. Πάντως οφείλω να παραδεχτώ ότι έχεις κάνει και ψυχικά. Βοήθησες ας πούμε, μερικούς μερικούς να νιώσουν ότι κάτι είναι στην άτιμη την κενωνία, επειδή είχαν εσένα γκομενάκι. Να δείξουν και καλά, ότι ακόμα μπορούν και μαμούν για παράδειγμα, ενώ εσύ έλεγες «ναι» στον κύκλο τους για επιβεβαίωση, άσχετα εάν έπαιρνες μεζέ κι από αλλού. Α, όλα κι όλα. Τοξότη από τη φύση σου είσαι μαμώ τα παιδιά. Να τα λέμε αυτά. Τη βοήθειά του να’ χεις.

Αιγόκερε

Εσύ πάγκο δε θα είχες στο πανηγύρι του Αγίου Χούφτα, γιατί πολύ απλά θα ήσουν ο διοργανωτής. Από το που θα μπούνε οι πάγκοι με τις πραμάτειες. Πόσοι θα είναι; Ποιοι θα τους έχουν; Τι θα πουλάνε. Πόσο θα το πουλάνε; Κόβουν αποδείξεις; Ή μήπως τραγουδούν «μαυράκι τσιγγανάκι μου»; Και τώρα που μίλησα για τραγούδια, ποιο μπορεί να είναι το ύφος και το περιεχόμενο του ρεπερτορίου, που θα τραγουδούσε η τραγουδιάρα; Έντεχνο; Λαϊκό; Σκυλάδικο; Παραδοσιακό; Η τραγουδιάρα έχει γκόμενο; Και αν ναι, ποιος θα συγκριθεί μαζί σου; Και τέλος πάντων, εάν θέλει να κάνει καριέρα στα πανηγύρια, ίσως να έπρεπε να βάλεις κάποιον να την ενημερώσει, πως θα πρέπει να περάσει πρώτα από το γραφείο σου, τα γονατάκια σου, να περάσει από τα χεράκια σου βρε αδερφέ, γιατί δεν επιτρέπεται να τα αφήνεις όλα στην τύχη τους. Και αφού θα έβγαζες τα μάτια σου με την τραγουδιάρα, ή τον μπασίστα που ευτυχώς και βρήκε μεροκάματο σε τέτοιους καιρούς, έστω και για τα πανηγύρια, το βράδυ θα έβγαινες με την οικογένεια περήφανος καμαρωτός και με ικανοποίηση πως για άλλη μια φορά, όλα πήγαν ρολόι κι ο κόσμος μπορεί να καίγεται, όμως χαίρετε και χαμογελάει…πατέρα.

Υδροχόε

Εσύ θα είχες πάγκο με διάφορα βιβλία και εγχειρίδια διαστημικής και επιστημονικής φύσεως στο πανηγύρι του Αγίου Προβοκάτορα, που μεγάλη η χάρη του, πάντα σε βοηθά με όσες μ@λ@κίες κι αν κάνεις στο τέλος να επιπλέεις σαν τους φελλούς και τα skατά. Έτσι λοιπόν με ύφος πυροβολιμένου εξ επαφής, θα μιλούσες με ευφράδεια θράσους για τον ωκεανό της ενδελέχειας, τον αέναο κύκλο των χαμένων ποιητών, το βούρκο στα μάτια του ανορθωμένου βίσωνα που ανήκει στο γένος των αρτιοδακτύλων μηρυκαστικών θηλαστικών και όχι στα βοοειδή, τους νεροβούβαλους, ενώ το αρσενικό διέπετε από φυλετικό διμορφισμό άντε μπράβο, να τα λέμε αυτά.  Και όλα αυτά θα τα έλεγες, γιατί δεν είσαι καμιά κοροϊδάρα να σε στριμώξει κανείς και να πεις για καμιά αλήθεια. Τέτοια δε λες ούτε στον εαυτό σου. Όχι γιατί τη φοβάσαι αλλά γιατί είσαι θρασίμι. Αφού όταν κανείς θα θέλει να πάρει κάτι από την πραμάτεια σου θα σε ρωτά: Πόσα θες να μας τρελάνεις. Για σένα άλλωστε γράφτηκε το ερώτημα ετούτο. Και έχε χάρη γιατί εσύ και κάτι Σκορπιοί είστε φίλοι μου και εξαιτίας σας παλιο- απροσάρμοστοι κινδυνεύει να βγει και το δικό μου όνομα, που για ένα τέτοιο ζω στην άτιμη την κενωνία γ@μώ την κενωνία μου.

Ψαράκια μου

Εσείς θα είχατε πάγκο ακριβώς δίπλα στο ναό του τιμώμενου Αγίου Χάους, που μοιάζει με τις εγκεφαλικές σας ταχύτητες, καθότι πλάσματα θρησκευόμενα. Τη γονυπετή και τη γονυκλισία, την επίκυψη τέλος πάντων, την έχετε άλλωστε στο αίμα σας. Που σας χάνουμε που σας βρίσκουμε, στα τέσσερα πέφτετε να κάνετε μετάνοιες. Κι αν πεις αν μετανιώνετε…Με το μαστίγιο στο χέρι βρίσκεστε συνεχώς να αυτομαστιγώνεστε, μπας και συγχωρεθούν οι αμαρτίες που έχετε κάνει τόσο για τούτη τη ζωή, όσο και την επόμενη. Οι περισσότερες δε, αν όχι όλες, είναι κυρίως σεκσου@λικής φύσεως. Διότι πάντα απορούσαμε ποια είναι πραγματικά η δική σας στάση ζωής, μιας και με τις τόσες που επιδίδεστε μας έχετε μπερδέψει. Ο πάγκος σας λοιπόν θα είχε διάφορα μαντζούνια και βοτάνια. Από τσάγια και ρίγανες του βουνού, μέχρι κι αυτά, που φυτρώνουν στου παράδεισου την πόρτα, κάποιος φύτεψε δυο χόρτα. Δεν το λέω εγώ. Το τραγούδι το λέει που λέει ο λόγος. Λίγο από αυτά θα βάζατε στο λιβανιστήρι και όλοι οι πανηγυριώτες θα έσκαγαν στα γέλια. Το τι κέφι είχε να γίνει, δε λέγεται. Το πώς θα κατέληγε δεν ξέρω. Μπορεί και τύπου, ρε φιλαράκι μήπως έχεις δύο ευρώ να πάρω μια τυρόπιτα. Άγνωσται αι βουλαί Παναϊα μου.

You tube banner